درباره ی حاج الی

وبلاگ شخصي الياس عليزاده فرد

به نام خدا

از حرم که اومدیم بیرون با عباس سوار اتوبوس خط ۱۲ شدیم تا بیایم به سمت خونه

چون بعد از نماز مغرب و عشاء بود، اتوبوس شدیدا شلوغ بود.

سرگرم صحبت بودیم که ناگهان متوجه صدای سخنرانی ای که در اتوبوس پخش می شد شدم، سخنران که به نظرم دکتر عالی می آمد مباحث بسیار زیبایی را بیان می کرد .

به عباس گفتم: بعید می دونم این صحبت ها مال رادیو باشه، چون هم طولانیه و هم مباحث خیلی منبریه معمولا رادیو از این چیزا پخش نمی کنه!

کمکم بیشتر به صحبت های سخران توجه کردم ، سبک سخنرانی خیلی شبیه سخنرانی های مرحوم کافی بود در همون چند دقیقه ای که در اتوبوس نشسته بودم ، بسیار استفاده کردم، مباحثی در مورد معاد، ارتباطات اجتماعی، ادب به والدین ، شهادت اعضاء و جوارح انسان در روز قیامت ، حجاب و خیلی مسائل دیگه رو سخنران به زیبایی به هم پیوند می داد و با یک لحن ویژه ای بیان می کرد.

بد جوری دلنشین بود .

در یک قسمت سخنران نام نامی پیامبر اسلام (صلی الله علیه و آله) رو آورد ، در همون لحظه دیدم همه ی آدمهایی که در اتوبوس بودند بلند صلوات فرستادند درست مثل اینکه دقیقا جلوی منبر نشسته باشند.تازه فهمیدم که همه مسافرها چقدر دقیق دارند به مطالب مفیدی که پخش می شد توجه می کردند.

دیگه واقعا شگفت زده شده بودم،

به عباس گفتم: به جان خودم این رادیو نیست، کار کاره راننده است ، واقعا راننده آدم ویژه ایه ...

وقت پیاده شدن عمدا به رادیو پخش اتوبوس نگاه کردم ، دیدم نوشته تراک ۱۰ ...

پ.ن:

اینجاست که آدم می فهمه برای انتقال دادن معارف دین زور زدن لازم نیست، کمی سلیقه و دلسوزی و اخلاص کارها رو راه می اندازه ...

برچسب‌ها: فرهنگ در اتوبوس

+ نوشته شده در پنجشنبه 14 اردیبهشت1391ساعت 23:7 توسط حاج الی |

یا غفار الذنوب ....

بسمه تعالی

عزیزان ،

نگاه کردن و گوش دادن به حرام نیز، تاثیر لقمه حرام را دارد.

والسلام